PRACE INTERWENCYJNE

Prace interwencyjne - oznacza to zatrudnienie bezrobotnego przez pracodawcę, które nastąpiło w wyniku umowy zawartej z Powiatowym Urzędem Pracy w Policach.

Pracodawca będący organizatorem prac interwencyjnych może otrzymać refundację części kosztów poniesionych na wynagrodzenia oraz składki na ubezpieczenia społeczne, z tytułu zatrudnienia skierowanych osób bezrobotnych do wysokości 100% zasiłku dla bezrobotnych i składek na ubezpieczenia społeczne od refundowanego wynagrodzenia.

Pracodawcą, który może organizować prace interwencyjne jest jednostka organizacyjna, chociażby nie posiadała osobowości prawnej, a także osoba fizyczna, jeżeli zatrudnia co najmniej jednego pracownika oraz przedsiębiorca nie zatrudniający pracownika na zasadach przewidzianych dla pracodawców.

Prace interwencyjne nie mogą być organizowane przez pracodawców będących:

• w trudnej sytuacji ekonomicznej w rozumieniu art. 1 pkt 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008 z dnia 6 sierpnia 2008 r. uznającego niektóre rodzaje pomocy za zgodne ze wspólnym rynkiem w zastosowaniu art. 87 i 88 Traktatu (Dz. Urz. UE C 244 z 01.10.2004, str. 2); 
• partiami lub organizacjami politycznymi; 
• posłami lub senatorami na potrzeby biur poselsko-senatorskich; 
• organizacjami zawiązków zawodowych, z wyjątkiem upoważnionych do prowadzenia pośrednictwa pracy związkowych biur pracy oraz klubów pracy; 
• organizacjami pracodawców, z wyjątkiem upoważnionych do prowadzenia pośrednictwa pracy biur pracy oraz klubów pracy;
• urzędami naczelnych i centralnych organów administracji państwowej;
• kościołami lub związkami wyznaniowymi, z wyłączeniem osób prawnych i jednostek organizacyjnych, o których mowa w art. 3 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i wolontariacie (Dz. U. Nr 96, poz. 873 z późn. zm.);
•  przedstawicielstwami państw obcych.

Prace interwencyjne mogą być organizowane u pracodawców, którzy nie mają zobowiązań wobec ZUS - u i Urzędu Skarbowego.

Pracodawcą może być podmiot nie prowadzący działalności gospodarczej, który nie jest beneficjentem pomocy publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (jt. Dz. U. z 2007r. Nr 59, poz. 404 oraz z 2008r. Nr 93, poz. 585). oraz podmiot prowadzący działalność gospodarczą - beneficjent pomocy publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (jt. Dz. U. z 2007r. Nr 59, poz. 404 oraz z 2008r. Nr 93, poz. 585).

Zgodnie z art. 2 pkt 16) ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2007r. Nr 59, poz. 404 oraz z 2008r. Nr 93, poz. 585) przez beneficjenta pomocy należy rozumieć podmiot prowadzący działalność gospodarczą, w tym podmiot prowadzący działalność w zakresie rolnictwa lub rybołówstwa, bez względu na formę organizacyjno-prawną oraz sposób finansowania, który otrzymał pomoc publiczną;

Kto może zostać skierowany do odbycia prac interwencyjnych

Do prac interwencyjnych zorganizowanych u pracodawcy prowadzącego działalność gospodarczą - beneficjenta pomocy publicznej w rozumieniu ustawy z dnia 30 kwietnia 2004r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej (Dz. U. z 2007r. Nr 59, poz. 404 oraz z 2008r. Nr 93, poz. 585) może zostać skierowana osoba:

• znajdująca się w szczególnie niekorzystnej sytuacji, o której mowa w art. 2 pkt 18 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008.
  • jest bez stałego zatrudnienia za wynagrodzeniem w okresie ostatnich sześciu miesięcy; lub
  • nie ma wykształcenia ponadgimnazjalnego lub zawodowego (ISCED 3); lub
  • jest w wieku ponad 50 lat; lub
  • jest osobą dorosłą mieszkającą samotnie, mająca na utrzymaniu co najmniej jedną osobę; lub
  • pracuje w sektorze lub zawodzie w państwie członkowskim, w którym dysproporcja kobiet i mężczyzn jest co najmniej o 25 % większa niż średnia dysproporcja we wszystkich sektorach gospodarki w tym państwie członkowskim i należy do tej grupy stanowiącej mniejszość; lub
  • jest członkiem mniejszości etnicznej w państwie członkowskim, który w celu zwiększenia szans na uzyskanie dostępu do stałego zatrudnienia musi poprawić znajomość języka, uzupełnić szkolenia zawodowe lub zwiększyć doświadczenia zawodowe;

• znajdująca się w bardzo niekorzystnej sytuacji, o której mowa w art. 2 pkt 19 rozporządzenia Komisji (WE) nr 800/2008, co oznacza każdą osobę, która jest bezrobotna przez co najmniej 24 miesiące; która jednocześnie spełnia jeden z warunków art. 49 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, tzn. jest osobą bezrobotną:
  • do 25 roku życia,
  • długotrwale albo po zakończeniu realizacji kontraktu socjalnego, o którym mowa w art.50 ust.2 pkt.2, albo kobietą, które nie podjęła zatrudnienia po urodzeniu dziecka,
  • powyżej 50 roku życia,
  • bez kwalifikacji zawodowych, bez doświadczenia zawodowego lub bez  wykształcenia średniego,
  • samotnie wychowującą co najmniej jedno dziecko do 18 roku życia,
  • , która po odbyciu kary pozbawienia wolności nie podjęła zatrudnienia,

Do prac interwencyjnych zorganizowanych u pracodawcy, którego nie dotyczy pomoc publiczna może zostać skierowana osoba spełniająca jeden z warunków art. 49 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, tzn. jest osobą bezrobotną:

• do 25 roku życia,
• długotrwale albo po zakończeniu realizacji kontraktu socjalnego, o którym mowa w art.50 ust.2 pkt.2 ustawy, albo kobietą, które nie podjęła zatrudnienia po urodzeniu dziecka,
• powyżej 50 roku życia,
• bez kwalifikacji zawodowych, bez doświadczenia zawodowego lub bez wykształcenia średniego,
• samotnie wychowującą co najmniej jedno dziecko do 18 roku życia,
•  po odbyciu kary pozbawienia wolności która nie podjęła zatrudnienia,
• niepełnosprawną.

W przypadku beneficjentów pomocy publicznej prace interwencyjne są pomocą w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji i bardzo niekorzystnej sytuacji , jeżeli utworzone miejsce pracy powoduje wzrost netto: 

• ogólnej liczby pracowników u danego pracodawcy oraz
• liczby pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji w porównaniu ze  średnią z ostatnich 12 miesięcy.

W przypadku, gdy rekrutacja takich pracowników nie powoduje wzrostu netto liczby pracowników w danym przedsiębiorstwie w porównaniu ze średnią z ostatnich 12 miesięcy, powodem zwolnienia zapełnionego w ten sposób etatu lub etatów ma być dobrowolne rozwiązanie stosunku pracy, niepełnosprawność, przejście na emeryturę z powodu osiągnięcia wieku emerytalnego, dobrowolne zmniejszenie wymiaru czasu pracy lub zgodne z prawem zwolnienie za naruszenie obowiązków pracowniczych, a nie redukcja etatu.

Pracownik zatrudniony w ramach pomocy w formie subsydiów płacowych na rekrutację pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji jest uprawniony do nieprzerwanego zatrudnienia przez okres 12 miesięcy, w bardzo niekorzystnej sytuacji przez okres 24 miesięcy, a pracodawca może rozwiązać umowę o prace tylko w przypadku naruszenia przez pracownika obowiązków pracowniczych.

Maksymalna intensywność pomocy brutto na rekrutacje pracowników znajdujących się w szczególnie niekorzystnej sytuacji i bardzo niekorzystnej sytuacji nie może przekroczyć 50% kosztów kwalifikujących się do objęcia pomocą (kosztami tymi są ponoszone przez pracodawcę koszty płac nowych pracowników, na które składają się wynagrodzenia brutto oraz opłacone od wynagrodzeń obowiązkowe składki na ubezpieczenia społeczne za okres 12 lub 24 miesięcy).

Refundacja uzyskana z tytułu prac interwencyjnych stanowi pomoc publiczną w odniesieniu do pomocy państwa w zakresie zatrudnienia.

Podstawa prawna:

1. ustawa z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2008r. Nr 69, poz. 415 późn. zm.),
2. rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 7 stycznia 2009 r. w sprawie organizowania prac interwencyjnych i robót publicznych oraz jednorazowej refundacji kosztów z tytułu opłaconych składek na ubezpieczenia społeczne (Dz. U. z 2009 r. Nr 5, poz. 25).